Dzisiaj zaprezentujemy video. Koncertówkę. Cholernie dobrą koncertówkę.
Jadąc kilka godzin temu tramwajem zastanawiałem się jak by to opisał Rafał Księżyk. Może tak: "archetypiczny rock'n'roll; spazmatyczny taniec św. Wita na gruzach cywilizacji plastiku i hamburgerów"?
Ostatnio zniknął (filmik, nie Pan Księżyk) z powodu "naruszenia Regulaminu serwisu". Na szczęście pojawił się ponownie, co przyjąłem z nieskrywanym zadowoleniem. Słuchajcie i oglądajcie więc zanim ktoś go zablokuje na Amen:
sobota, 17 stycznia 2009
wtorek, 6 stycznia 2009
Łańcuszek i coś jeszcze
I. Wiem, wiem,Ostry - nie spodziewałeś się, że można to robić dłużej :-).
O jakiej porze dnia czytasz najczęściej?
W drodze do i z pracy + wszelkie podróże środkami komunikacji masowej; wieczorami w domu również, ale napisanie, że robię to codziennie byłoby wierutnym kłamstwem. Ogółem to żaden ze mnie wielki czytelnik, z czego oczywiście dumny nie jestem.
Gdzie czytasz?
Wszelakie środki transportu (z wyłączeniem roweru) i w domu (na łóżku i w... wiecie gdzie).
Jeśli czytasz (na leżąco) w łóżku, to czytasz najchętniej na plecach czy na brzuchu?
W 90% przypadków na boku :-) Pozostałe 10% rozkłada się na plecy i brzuch z przewagą brzucha.
Jaki rodzaj książek czytasz najchętniej?
Powieści wszelakie, trochę fantastyki, klasyki i pisarzy modnych; czasami coś z rejonów społeczno- kulturowych; no i wszystko co jest związane z muzyka a w szczególności moje ulubione "glissando" - niby to tylko pisemko, ale pod względem objętości i wagi treści przewyższa niejedną książkę :-)
Jaką książkę ostatnio kupiłeś?
Jakieś trzy tygodnie temu udało mi się nabyć "Szok przyszłości" Tofflera. W taniej książce za Kuchcikiem, przyzwoite wydanie za 12 zeta. A wszystko dzięki temu, że jakiś przemiły pracownik owego sklepu umieścił ją pomiędzy kolorowymi czytadłami science- fiction.
Co czytałeś ostatnio?
Z książkami miałem ostatnio małą przerwę, którą wypełniłem tramwajową lekturą ostatniego "Glissanda". Po drodze trafiło się co prawda "Dziewięć" Stasiuka, ale chyba trafiło się niepotrzebnie.
Co czytasz aktualnie?
Patrz wyżej. Jednak co by się trochę rozerwać zacząłem "Kroniki portowe". No i na Gwiazdkę dostałem od rodziców "Płomień i krzyż" Jacka Piekary. Skutkiem tego czytam równolegle trzy knigi, co, jak wiem z własnego doświadczenia, nie jest najlepszym pomysłem.
Używasz zakładek, czy zaginasz ośle rogi? Jeśli używasz zakładek, to jakie one są?
Nie zaginam. Nigdy. Za zakładki służą mi tzw. Ready Made, czyli po polsku Co Mi W Ręce Wpadnie, a że ręce często trzymam w kieszeniach, to miedzy kartkami czytanych książek zazwyczaj ląduje ich zawartość, czyli bilety komunikacji miejskiej, sreberka po gumach do żucia itp.
Co sądzisz o książkach do słuchania?
Jestem gorącym zwolennikiem łączenia przyjemnych doznań, jak na przykład czytanie i słuchanie muzyki (jeśli dochodzi do tego możliwość jednoczesnego przegryzania i popijania czegoś smakowitego to jesteśmy już całkiem blisko ideału). W związku z tym książki do słuchania raczej odpadają.
Co sądzisz o e-bookach?
Chyba jestem w tej materii odrobinę konserwatystą i zczytywanie książki z ekranu komputera jakoś mnie nie rajcuje. Ma to również podłoże praktyczne: klasyczna książka gwarantuje większa elastyczność wyboru miejsca czytania no i wzrok zdecydowanie mniej się męczy.
II. Dokładnie osiem dni temu zmarł Freddie Hubbard. Wielka to strata, bo Hubbard wielkim trębaczem był. Zagrał oraz nagrał dużo świetnej muzyki i nie ma sensu teraz się na ten temat rozpisywać, wystarczy wspomnieć, że był "Trębaczem Prawego Kanału" na płycie "Free Jazz" Ornette Colemana. A przecież nikt kto na tej płycie zagrał zapomnianym być nie może :-).
Jeśli jest ktoś, kto myśli, że jazz to domena sztywniaków i starych ramoli niech posłucha tego:
Ps. I tylko błagam - nie wpisujcie miast.
O jakiej porze dnia czytasz najczęściej?
W drodze do i z pracy + wszelkie podróże środkami komunikacji masowej; wieczorami w domu również, ale napisanie, że robię to codziennie byłoby wierutnym kłamstwem. Ogółem to żaden ze mnie wielki czytelnik, z czego oczywiście dumny nie jestem.
Gdzie czytasz?
Wszelakie środki transportu (z wyłączeniem roweru) i w domu (na łóżku i w... wiecie gdzie).
Jeśli czytasz (na leżąco) w łóżku, to czytasz najchętniej na plecach czy na brzuchu?
W 90% przypadków na boku :-) Pozostałe 10% rozkłada się na plecy i brzuch z przewagą brzucha.
Jaki rodzaj książek czytasz najchętniej?
Powieści wszelakie, trochę fantastyki, klasyki i pisarzy modnych; czasami coś z rejonów społeczno- kulturowych; no i wszystko co jest związane z muzyka a w szczególności moje ulubione "glissando" - niby to tylko pisemko, ale pod względem objętości i wagi treści przewyższa niejedną książkę :-)
Jaką książkę ostatnio kupiłeś?
Jakieś trzy tygodnie temu udało mi się nabyć "Szok przyszłości" Tofflera. W taniej książce za Kuchcikiem, przyzwoite wydanie za 12 zeta. A wszystko dzięki temu, że jakiś przemiły pracownik owego sklepu umieścił ją pomiędzy kolorowymi czytadłami science- fiction.
Co czytałeś ostatnio?
Z książkami miałem ostatnio małą przerwę, którą wypełniłem tramwajową lekturą ostatniego "Glissanda". Po drodze trafiło się co prawda "Dziewięć" Stasiuka, ale chyba trafiło się niepotrzebnie.
Co czytasz aktualnie?
Patrz wyżej. Jednak co by się trochę rozerwać zacząłem "Kroniki portowe". No i na Gwiazdkę dostałem od rodziców "Płomień i krzyż" Jacka Piekary. Skutkiem tego czytam równolegle trzy knigi, co, jak wiem z własnego doświadczenia, nie jest najlepszym pomysłem.
Używasz zakładek, czy zaginasz ośle rogi? Jeśli używasz zakładek, to jakie one są?
Nie zaginam. Nigdy. Za zakładki służą mi tzw. Ready Made, czyli po polsku Co Mi W Ręce Wpadnie, a że ręce często trzymam w kieszeniach, to miedzy kartkami czytanych książek zazwyczaj ląduje ich zawartość, czyli bilety komunikacji miejskiej, sreberka po gumach do żucia itp.
Co sądzisz o książkach do słuchania?
Jestem gorącym zwolennikiem łączenia przyjemnych doznań, jak na przykład czytanie i słuchanie muzyki (jeśli dochodzi do tego możliwość jednoczesnego przegryzania i popijania czegoś smakowitego to jesteśmy już całkiem blisko ideału). W związku z tym książki do słuchania raczej odpadają.
Co sądzisz o e-bookach?
Chyba jestem w tej materii odrobinę konserwatystą i zczytywanie książki z ekranu komputera jakoś mnie nie rajcuje. Ma to również podłoże praktyczne: klasyczna książka gwarantuje większa elastyczność wyboru miejsca czytania no i wzrok zdecydowanie mniej się męczy.
II. Dokładnie osiem dni temu zmarł Freddie Hubbard. Wielka to strata, bo Hubbard wielkim trębaczem był. Zagrał oraz nagrał dużo świetnej muzyki i nie ma sensu teraz się na ten temat rozpisywać, wystarczy wspomnieć, że był "Trębaczem Prawego Kanału" na płycie "Free Jazz" Ornette Colemana. A przecież nikt kto na tej płycie zagrał zapomnianym być nie może :-).
Jeśli jest ktoś, kto myśli, że jazz to domena sztywniaków i starych ramoli niech posłucha tego:
Ps. I tylko błagam - nie wpisujcie miast.
wtorek, 2 grudnia 2008
"These guys are from England and who gives a shit?"
I. Dzisiaj opowiemy historie, która wydarzyła się w 91 roku poprzedniego wieku (pięknie to brzmi). Wtedy właśnie, nieznana szerszym kręgom słuchaczy grupa Negativland wydała EP-kę pod tytułem "U2". Płyta zawierała parodię kawałka "I Still Haven't Found What I'm Looking For", w którą wmiksowano wypowiedzi prezentera radiowego Casey Kasem.
Być może sprawa przeszłaby bez większego echa gdyby nie dwa fakty:
1. Na okładce napis "U2" był dużo większy niż "Negativland",
2. Zbliżała się data premiery albumu "Achtung Baby".
Troskliwa Island Rec., w tym czasie wydawca U2, obawiając się, że potencjalni nabywcy albumu mogą stać się ofiarami pomyłki, w ciągu tygodnia wystosowała 180 stronicowy pozew sądowy. Sprawa zakończyła się w łatwy do przewidzenia sposób - Sst Records, wydawca Negativland, został zmuszony do opłacenia kilkudziesięciu tysięcy dolarów, co przekraczało możliwości finansowe tak zespołu jak i firmy, nieomalże doprowadzając ich do ruiny.
Ciekawy wątek w tej historii to wywiad, do którego znajomek naszych bohaterów, niejaki R. U. Serius, zaprosił The Edge'a, gitarzystę U2. Nasz shwartzcharakter nie spodziewał się, że oprócz Serius'a rozmawiać z nim będzie dwoje członków Negativland. Gitarzysta sprawiał wrażenie całkiem sympatycznego, otwartego faceta, świetnie rozumiejącego takie wartości jak wolność wypowiedzi itd. Okazało się, że ekipa z U2 to naprawdę równe chłopaki i nie mieli nic wspólnego z procesem, który wytoczył ich wydawca. The Edge wydawał się nawet zainteresowany pożyczeniem Negativland część pieniędzy na spłatę zasądzonej sumy. Niestety, happy endu nie było a lepsza twarz U2 zniknęła tak szybko jak się pojawiła wraz z końcem programu. Dla zainteresowanych - pełny tekst wywiadu tutaj .
Wniosek z tego taki - w życiu nie zawsze jak w Biblii - zazwyczaj to Dawid dostaje po tyłku.
A teraz, na trzy-czte-ry: "Just say BoNO!"
Nawiasem mówiąc Negativland to chyba jedna z najciekawszych kapel ostatnich dziesięcioleci, a także grupa ludzi mocno zaangażowanych w zjawiska takie jak Creative Commons czy culture jamming. Warto więc zajrzeć tutaj.
II. Szykując powyższą notkę trafiłem na godną polecenia stronę. Godną polecenia fanom U2, gdyż dzięki niej poznają być może kilka nowych faktów na temat swoich ulubieńców. W szczególności zachęcam jednak do jej odwiedzenia tych, dla których postać Bono to przykład bufonady i pozerstwa o wyjątkowym nasileniu. Na początek próbka przemyśleń Pana B.:
"Moją ambicją w U2 było zawsze docieranie do granic - tworzenie najbardziej agresywnej muzyki z możliwych i jednocześnie przepełnionej po brzegi wrażliwością"
A oto niewielkie fragmenty zamieszczonego na wspomnianej stronie kalendarium:
"Październik 1986r. Bono odwiedza El Salvador i Nikaraguę, a po tej podróży mówi do Edga: Chcę, abyś przepuścił El Salvador przez swój wzmacniacz... a efektem tego jest kilka utworów z Joshua Tree."
"8 listopada 1987r. Koncert w Ameryce, podczas którego Bono mówi , co myśli o terrorystach podkłasających bomby w Irlandii, a ten fragment zostaje zamieszczony na filmie "Rattle and Hum"."
"Listopad 1987r. Podczas koncertu w San Francisco Bono maluje na miejscowej rzeźbie napis "Rock and Roll - Stop the traffic"."
"23 września 1999r. Bono odwiedza papieża Jana Pawła II i w daje mu swoje okulary przeciwsłoneczne."
III. Przeglądając wyżej cytowaną stronę przypomniał mi się z kolei artykuł w starej Machinie (tej sprzed reaktywacji), w którym pojawiło się tłumaczenie krążącego w owym czasie po sieci "Sekretnego Dziennika Rogera Watersa" - pod tym linkiem dziennik w oryginale - polecam.
A w najbliższych dniach czas podjąć rękawicę rzucona przez kolegę Ostrego.
Być może sprawa przeszłaby bez większego echa gdyby nie dwa fakty:
1. Na okładce napis "U2" był dużo większy niż "Negativland",
2. Zbliżała się data premiery albumu "Achtung Baby".
Troskliwa Island Rec., w tym czasie wydawca U2, obawiając się, że potencjalni nabywcy albumu mogą stać się ofiarami pomyłki, w ciągu tygodnia wystosowała 180 stronicowy pozew sądowy. Sprawa zakończyła się w łatwy do przewidzenia sposób - Sst Records, wydawca Negativland, został zmuszony do opłacenia kilkudziesięciu tysięcy dolarów, co przekraczało możliwości finansowe tak zespołu jak i firmy, nieomalże doprowadzając ich do ruiny.
Ciekawy wątek w tej historii to wywiad, do którego znajomek naszych bohaterów, niejaki R. U. Serius, zaprosił The Edge'a, gitarzystę U2. Nasz shwartzcharakter nie spodziewał się, że oprócz Serius'a rozmawiać z nim będzie dwoje członków Negativland. Gitarzysta sprawiał wrażenie całkiem sympatycznego, otwartego faceta, świetnie rozumiejącego takie wartości jak wolność wypowiedzi itd. Okazało się, że ekipa z U2 to naprawdę równe chłopaki i nie mieli nic wspólnego z procesem, który wytoczył ich wydawca. The Edge wydawał się nawet zainteresowany pożyczeniem Negativland część pieniędzy na spłatę zasądzonej sumy. Niestety, happy endu nie było a lepsza twarz U2 zniknęła tak szybko jak się pojawiła wraz z końcem programu. Dla zainteresowanych - pełny tekst wywiadu tutaj .
Wniosek z tego taki - w życiu nie zawsze jak w Biblii - zazwyczaj to Dawid dostaje po tyłku.
A teraz, na trzy-czte-ry: "Just say BoNO!"
Nawiasem mówiąc Negativland to chyba jedna z najciekawszych kapel ostatnich dziesięcioleci, a także grupa ludzi mocno zaangażowanych w zjawiska takie jak Creative Commons czy culture jamming. Warto więc zajrzeć tutaj.
II. Szykując powyższą notkę trafiłem na godną polecenia stronę. Godną polecenia fanom U2, gdyż dzięki niej poznają być może kilka nowych faktów na temat swoich ulubieńców. W szczególności zachęcam jednak do jej odwiedzenia tych, dla których postać Bono to przykład bufonady i pozerstwa o wyjątkowym nasileniu. Na początek próbka przemyśleń Pana B.:
"Moją ambicją w U2 było zawsze docieranie do granic - tworzenie najbardziej agresywnej muzyki z możliwych i jednocześnie przepełnionej po brzegi wrażliwością"
A oto niewielkie fragmenty zamieszczonego na wspomnianej stronie kalendarium:
"Październik 1986r. Bono odwiedza El Salvador i Nikaraguę, a po tej podróży mówi do Edga: Chcę, abyś przepuścił El Salvador przez swój wzmacniacz... a efektem tego jest kilka utworów z Joshua Tree."
"8 listopada 1987r. Koncert w Ameryce, podczas którego Bono mówi , co myśli o terrorystach podkłasających bomby w Irlandii, a ten fragment zostaje zamieszczony na filmie "Rattle and Hum"."
"Listopad 1987r. Podczas koncertu w San Francisco Bono maluje na miejscowej rzeźbie napis "Rock and Roll - Stop the traffic"."
"23 września 1999r. Bono odwiedza papieża Jana Pawła II i w daje mu swoje okulary przeciwsłoneczne."
III. Przeglądając wyżej cytowaną stronę przypomniał mi się z kolei artykuł w starej Machinie (tej sprzed reaktywacji), w którym pojawiło się tłumaczenie krążącego w owym czasie po sieci "Sekretnego Dziennika Rogera Watersa" - pod tym linkiem dziennik w oryginale - polecam.
A w najbliższych dniach czas podjąć rękawicę rzucona przez kolegę Ostrego.
niedziela, 21 września 2008
***
Czesław w klubach, Czesław w Trójce, Czesław w Wyborczej, Czesław w Uwaga! TVN. Boję się otworzyć lodówkę.
czwartek, 18 września 2008
Plondroprzebłyski
No proszę. Plondrofonia nigdy jakoś nie zadomowiła się mocniej w świadomości społecznej (no może z wyjątkiem zbanalizowanego z lekka wariantu mashup'u reprezentowanego przez inicjatywy w rodzaju "2 many dj's").
Oczywiście tym bardziej w naszym kraju plondrofonia to biała plama. Świadczy o tym choćby fakt, iż w polskiej Wikipedii nie istnieje hasło "plondrofonia". Tak więc niezorientowanych a zainteresowanych (no i warunek trzeci: władających w miarę językiem angielskim) odsyłam tutaj tutaj .
A tu nagle proszę - na łamach jednego z najbardziej poczytnych periodyków w naszym kraju pojawia się (przychylna!) recenzja płyty projektu Girl Tank, czyli, jak by nie było, plondro, plondro! Elektroniczną wersję artykułu znajdziecie tutaj tutaj.
Jeśli chodzi o moje osobiste odczucia to płyta jest (hmmm...) przyjemna, jednak to nie ten rodzaj plondrofonii, jaki lubię najbardziej. Mamy tu bowiem do czynienia z materiałem bazującym na źródłach czysto muzycznych, ograniczonych do tego, co można było usłyszeć na listach przebojów ostatnich dwudziestu lat i zorganizowanych głównie na zasadach zbliżonych do typowego mashup'u. A nawet jeśli chodzi o działania na podobnym, pop-papkowym poletku to niedoścignionym wzorem pozostaje "Action Packed Mentalists Bring You the Fucking Jam" by Kid 606.
Płyta wypuszczona została przez Illegal Art (na ich stronie do ściągnięcia za dowolną sumę - taka powtórka z Radiohead). Największą zasługą tego ciekawego wydawnictwa jest chyba wypuszczenie na świat albumu "What Does It All Mean? (1983-2006 Retrospective)" Pana kryjącego się pod ksywką Steinsky. Steinsky to ważna postać w świecie "kradzionych dżwięków" a i jego wpływ na rozwój hip-hop-u był niemały (choć pewnie niewielu obecnych miłośników tego gatunku o tym wie). Co mi przypomina, że jakiś czas temu widziałem recenzję również tego albumu w innym czasopiśmie (a może nawet w tym samym?). No, ogółem sympatycznie.
A więc kończąc ten plondrofoniczny wątek uraczmy się porcją klasyki :-):
.
Oczywiście tym bardziej w naszym kraju plondrofonia to biała plama. Świadczy o tym choćby fakt, iż w polskiej Wikipedii nie istnieje hasło "plondrofonia". Tak więc niezorientowanych a zainteresowanych (no i warunek trzeci: władających w miarę językiem angielskim) odsyłam tutaj tutaj .
A tu nagle proszę - na łamach jednego z najbardziej poczytnych periodyków w naszym kraju pojawia się (przychylna!) recenzja płyty projektu Girl Tank, czyli, jak by nie było, plondro, plondro! Elektroniczną wersję artykułu znajdziecie tutaj tutaj.
Jeśli chodzi o moje osobiste odczucia to płyta jest (hmmm...) przyjemna, jednak to nie ten rodzaj plondrofonii, jaki lubię najbardziej. Mamy tu bowiem do czynienia z materiałem bazującym na źródłach czysto muzycznych, ograniczonych do tego, co można było usłyszeć na listach przebojów ostatnich dwudziestu lat i zorganizowanych głównie na zasadach zbliżonych do typowego mashup'u. A nawet jeśli chodzi o działania na podobnym, pop-papkowym poletku to niedoścignionym wzorem pozostaje "Action Packed Mentalists Bring You the Fucking Jam" by Kid 606.
Płyta wypuszczona została przez Illegal Art (na ich stronie do ściągnięcia za dowolną sumę - taka powtórka z Radiohead). Największą zasługą tego ciekawego wydawnictwa jest chyba wypuszczenie na świat albumu "What Does It All Mean? (1983-2006 Retrospective)" Pana kryjącego się pod ksywką Steinsky. Steinsky to ważna postać w świecie "kradzionych dżwięków" a i jego wpływ na rozwój hip-hop-u był niemały (choć pewnie niewielu obecnych miłośników tego gatunku o tym wie). Co mi przypomina, że jakiś czas temu widziałem recenzję również tego albumu w innym czasopiśmie (a może nawet w tym samym?). No, ogółem sympatycznie.
A więc kończąc ten plondrofoniczny wątek uraczmy się porcją klasyki :-):
.
środa, 17 września 2008
Zamiast powitania
Post pierwszy, a więc musi być pozytywnie.
A pozytywnie jestem nastawiony, bo koncertowo jesień zapowiada się całkiem nieźle.
po pierwsze primo - lofi festiwal i Don Caballero czyli prawdziwy amerykański Don :-):
Po drugie primo - we Wrocławiu nieomalże apokalipsa. Choć nazwa Avant Music Festiwal nie zapowiada arcyciekawego wydarzenia to rzut okiem na program rozwiewa wszelkie wątpliwości.
The Thing z Vandermarkiem, Zu w dwóch odsłonach, MoHa!, Ribot, Piernik, desant ze Szczecina czyli Musica Genra on tour ... i tak dalej. Cała impreza dość rozciągnięta w czasie, ale chyba warto by było się tam przeprowadzić na półtora miesiąca.
No to uwaga, bo urywa głowy:
No i po trzecie primo: noise, noise, fuckin' noise - Bez Kontroli. Coś dla prawdziwych hardkorowców i w dodatku wstęp free. Zawita tam m.in. Nojsens aka Dawid Chrapla, którego sobie teraz posłuchamy ponieważ to bardzo zdolny młody człowiek:
A oprócz tego wiele ciekawych rzeczy, jak na przykład Lightning Bolt w poznańskich Kisielicach.
To by było na tyle. Posoka mówi: do zobaczenia.
A pozytywnie jestem nastawiony, bo koncertowo jesień zapowiada się całkiem nieźle.
po pierwsze primo - lofi festiwal i Don Caballero czyli prawdziwy amerykański Don :-):
Po drugie primo - we Wrocławiu nieomalże apokalipsa. Choć nazwa Avant Music Festiwal nie zapowiada arcyciekawego wydarzenia to rzut okiem na program rozwiewa wszelkie wątpliwości.
The Thing z Vandermarkiem, Zu w dwóch odsłonach, MoHa!, Ribot, Piernik, desant ze Szczecina czyli Musica Genra on tour ... i tak dalej. Cała impreza dość rozciągnięta w czasie, ale chyba warto by było się tam przeprowadzić na półtora miesiąca.
No to uwaga, bo urywa głowy:
No i po trzecie primo: noise, noise, fuckin' noise - Bez Kontroli. Coś dla prawdziwych hardkorowców i w dodatku wstęp free. Zawita tam m.in. Nojsens aka Dawid Chrapla, którego sobie teraz posłuchamy ponieważ to bardzo zdolny młody człowiek:
A oprócz tego wiele ciekawych rzeczy, jak na przykład Lightning Bolt w poznańskich Kisielicach.
To by było na tyle. Posoka mówi: do zobaczenia.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
